MEHMET                                                           GÖZLERİN KAL DİYOR Bu nasıl ayrılık, bu nasıl veda Gözlerin kal diyor dudakların git Bakışın anahtar, gözlerin kilit Ellerin aç diyor, dudakların git. Ayrılık; dönüşü olmayan nehir Yalnızlık; yıkılmış bomboş bir şehir Kaç sevda kül oldu böyle kimbilir Gözyaşın kal diyor, dudakların git. Gidersem, bir daha dönmeyeceğim Kalırsam, kalbime yenileceğim Çözemedim seni delireceğim Gözlerin kal diyor, dudakların git. Duvardan insin mi resimlerimiz, Yabancı olsun mu isimlerimiz? Ya o, deli dolu gecelerimiz Anılar kal diyor, dudakların git. Bu roman da biter belki birazdan Ne aşklar yıkıldı gururdan, nazdan Ağlıyor besteler yine hicâzdan Şarkılar kal diyor, dudaklar git...     BİLSEYDİM Meydan mı verirdim bu ayrılığa? Bilseydim bu kadar zor olduğunu. Bilseydim dünyanın böyle karanlık, Bilseydim bu kadar dar olduğunu. Dilimden sıçrayan bir kıvılcımın Bilseydim bir anda kor olduğunu. Bilseydim şu anki gönül acımın Senin yokluğundan var olduğunu. Boyun mu bükmezdim sitem etmene, Bilseydim sükûtun kâr olduğunu. Sebep mi olurdum dargın gitmene, Bilseydim küsünce sır olduğunu. Bilseydim yüzümün dört mevsimi güz, İçimin ağlayan nâr olduğunu. Bilseydim odamın dört duvarı buz, Sensiz yatağımın kar olduğunu. Fırsat mı tanırdım bu dargınlığa Bilseydim bu kadar zor olduğunu. Bilseydim zindandan daha karanlık, Bilseydim hücreden dar olduğunu....   MEHMET     Aşk Acı Çekmekti Bu sensiz kaçıncı gecem? Kaçıncı damladır bu gözümden akan? Bitmiş bir aşkın peşinden Nedir hala yüreğimi yakan? Düşünürdüm, hayatımdaki her şey gibi Bu heves de elbet geçer birgün. Dedim hep kendime, bir gül gibi Kara bir gül gibi aşkım solar birgün.   Oysa aşkımın gülleri büyüdü, Sarmaşıklara karıştı hepsi. Dikenleri kanatıyor gönlümü, Heran yaram derinleşiyor şimdi. Yüreğimdeki yangın söner diye Bekledim, sabrettim gecelerce. Ama gözlerin gözlerime değdiğinde Bir yer daha tutuştu gönlümde. Artık anlıyorum sevmeyi, Hayatı, yaşamayı, ölmeyi Her şey tek bir söz üzerine kuruluymuş; Aslında aşk acı çekmekti..!   :: Benimle Gelebilir misin Zümrütü-anka kusunun kanatlarindaki incileri Toplayabilir misin kaf daginin ardinda Çilginca kanat çirpan martilari kovaliyabilir misin Deniz kiyilarinda deniz kiyilarinda Sayabilir misin ki aglayan yildizlari yalniz gecelerim de Zümrüt rengi safaklari karsilayabilir misin benimle Balta girmemis kuytu ormanlarda Ask merdivenleri toplayabilir misin benimle Kirlarda tutsak olmus papatyalara Sorabilir misin ahu-zarimi acilarimi Gülistanlarima çiy damlalari gibi dökülen Gözyaslarima dokunabilir misin Oturabilir misin yaylalarimda kurulan Halil Ibrahim sofralarina benimle Ayaklarini denize sallandirip bekleyebilir misin Iskelelerde göz kirpan yakamozlarimi bekleyebilir misin Karanliklarima gelebilir misin baligin karnindaki Yunus gibi Tufanimdan sonra Nuh'un gemisine binebilir misin korkusuzca Gelebilir misin uçsuz bucaksiz çöllerime Kerem gibi serap ugruna Rakseden kankirmizisi gelincikleri toplayabilir misin benimle! Gelebilir misin ürperten baharima Yakan yazima Donduran kisima Olabilir misin benim kadar özgür çilgin olabilir misin! ! ! !               Dostları Olmalı İnsanın Aynen gemilerin limanları gibi Zaman zaman uğradığın Yükünü boşalttığın Dalgalar dininceye kadar beklediğin koynunda Sonra açık denizlere uğurlamalı seni, Geri döneceğin günü beklemek umuduyla Bazen rüzgara o açmalı yelkenini Yanağına konan bir öpücüğün coşkusuyla Halatlarını çözmeli Seni çok ama çok özlemeli Dostları olmalı insanın, Ermiş, bilge, hayatı ezbere okuyabilen Düşünmediklerini düşündüren Seni bir cambaz ipinde güvenle tutabilen Gerektiginde senin için ateşi yutabilen Yolunu ısıtan ustan olmalı, Şekillendirmeyi öğretmeli hayatın çömleğini Sana verebilmeli soğuk bir kış gününde Üzerindeki tek gömleğini.             Bir sabah uyandığımda, yağmur giriyordu penceremden odama. Islandı duygularım, hayalin üşüdü içimde. Şemsiyesini unutmuş umutlarım; sırılsıklam oldu bir anda. Yine sen geldin aklıma, yağmur; sağanak yağdı. Sarıldığım yorganımdan hayaller, yavaşca yere dağıldı. oysa nasıl düşlerimiz vardı, yağmur; her elele tutuşumuzda yağacaktı. Bugün sensiz uyandı gözlerim, yağmur penceremden odama girmekte. ve ellerim yanağımdan inen damlaları silmekte.             Yanımdayken Aradım Seni   Sen varken de aradım seni, yokluğunda olduğu gibi, belki seversin diye beni, çözmeye çalıştım seni.... karanlıkta aradım seni, korkmadan, soğuk kaldırımlarda aradım, bıkmadan, artık bıktım yokluğundan, soruyorum seni, her tanıdığından.... sensizliği kaldıramam bilirsin, bilirsin de nerdesin, sen şu yarama tek çaremsin, sen hergün ağlattığın yüreğimsin.... satırları senle doldurdum, her geçene seni sordum, hiçbir şeyden değil, sensizlikten yoruldum, artık kalbime adını koydum...